«Θα σας τιμωρήσω, δεν θα κάνω παιδιά συνειδητά, από επιλογή μου!» είπε με μίσος ένας τριανταπεντάρης οδηγός λεωφορείων. Οι εκφωνητές πίσω από το μικρόφωνο έμειναν για λίγο βουβοί. Μόνο ο μικρός σε ηλικία φάνηκε να συμμερίζεται το γινάτι του. Ο άλλος, που είχε πατήσει τα πενήντα, ήθελε απλά να του βγάλει το μάτι.
Καλύτερα να σου βγει το μάτι ή καλύτερα να βγάλεις τα μάτια σου για να επιβιώσεις; Όχι σαν τον Οιδίποδα, αλλά σαν το οιδιπόδειο σύμπλεγμα. Το αποτέλεσμα στο τέλος, λίγο διαφέρει! Mάτια βγαίνουν συνεχώς, μάτια να δουν τα μάτια σου. Σύμπλεγμα ή απλά μπλέξιμο ή μήπως καλύτερα μπλεξίματα;
Κουβάρι οι σκέψεις μου και κρόσια τα νεύρα μου. Κι εγώ δεν ήθελα να κάνω παιδιά, από επιλογή μου. Χωρίς μίσος, χωρίς πάθος..αλλά από φόβο! Φόβο να μην είναι τόσο αδύναμο στο σώμα, φόβο να μην κουβαριάσουν οι σκέψεις του, φόβο να μην γίνουν κρόσια τα νεύρα του. Αλήθεια πότε ο φόβος φυλάει τα έρημα και πότε τα καθηλώνει στην ερημιά τους;
«θα σταματήσεις να φοβάσαι όταν θα πάψεις να ελπίζεις» είχε πει ο Λατίνος Σενέκας. Σταμάτησα να ελπίζω, αλλά εξακολουθώ να φοβάμαι..μήπως κάνω κάτι λάθος; Ήταν λάθος μου που το είπα ή μήπως ήταν λάθος μου που δεν το έκανα; Λάθος σωστό, δεν με νοιάζει γι’ αυτό…αυτό το είπε μοντέρνος Έλληνας στιχουργός.
Δεν με νοιάζει δε ρωτάω..είπε ένας άλλος! Τώρα που ψάχνω απεγνωσμένα για μιαν απάντηση, από πού θα την πάρω;
Να, θα ήθελα να ρωτήσω..τι λένε τα άστρα για το ζώδιό μου; Επιτρέπεται να κάνω ψώνια αυτό το διάστημα ή κινδυνεύω να εξαπατηθώ λόγω ανάδρομου Ερμή; Αυτός ο Ερμής τι πρόβλημα έχει ακριβώς και χάνει συνέχεια τον δρόμο του; Μήπως μαζί με τα φτερωτά πέδιλα έπρεπε να είχε πάρει δώρο και ένα GPS;
Όμως μαζεύτηκαν πολλά ερωτήματα και σας κούρασα ή για να είμαι πιο σωστή, κουράστηκα! Αλλά καλό δεν είδα. Τι μου λέγανε ότι τα καλά κόποις κτώνται; Μήπως εννοούσανε κΛόποις; Όποιος έμαθε να κουράζεται, μπορεί να μάθει να κλέβει; Αυτό μπορεί και να συμβεί, το αντίστροφο όμως, δεν γίνεται με τίποτα! Πως θα μάθει ο κλέφτης να κουράζεται; Ούτε με σεμινάρια, ούτε με ιδιαίτερα, ούτε και με σφαίρες;
Ο κλέφτης είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως και ατρόμητος και χαίρεται παραπάνω από ένα χρόνο. Όχι όμως ο καθένας! Άντε ακόμη δεν το είδαμε κλέφτη τον είπαμε! Εγώ μιλάω για τον κλεφτή του λευκού κολάρου. Δεν κλέβει κολάρα, κλέβει φορώντας κολάρο και γραβάτα.
Όταν κλέβεις φορώντας κολάρο, δεν είναι κλεψιά, είναι μαγκιά! Αν δεν το κάνεις, είσαι κότα και καλούλης μωρέ! Ή ακόμη και ηλίθιος που άφησες ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία! Με την πρώτη ευκαιρία κλέψε κι εσύ, κλέψε από εμένα, εγώ θα κλέψω από κάποιον άλλο, ο άλλος από τον παράλλο και πάει λέγοντας. Πάτα με χωρίς φόβο, στο κάτω κάτω η κοινωνία είναι μια ζούγκλα στην οποία επιβιώνει μόνο ο ισχυρότερος. Δεν θα φταις εσύ..το λέει ο νόμος άλλωστε, και οφείλουμε να τον υπακούμε διότι είμαστε μια ευνομούμενη ζούγκλα. Το μόνο που αλλάζει είναι ότι περπατάμε όρθιοι. Ο λόγος δεν έχει καμία σημασία. Γιατί και που τον έχουμε, κανένας δεν καταλαβαίνει κανέναν! Ο λόγος δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΑ αν δεν θέλεις να τον ακούσεις με κάτι άλλο πέρα από τα αυτιά σου.
Καλά κάνει ένας θείος μου που είναι θεόκουφος και δεν παίρνει ακουστικά βαρηκοΐας. Τα’ βαλα μου λέει μια μέρα στ’ αυτιά μου και ξεκουφάθηκα, τα πέταξα πάνω στον πάγκο και έφυγα από το μαγαζί τρέχοντας! Από τον κουφό θείο μου να περιμένεις απόκριση αν φωνάξεις βοήθεια, τους άλλους που δεν χρειάζονται ακουστικά να φοβάσαι.
