
Ελπίζω …ότι μια μέρα θα αδειάσει το λεωφορείο, έστω μια θέση ..ότι μια νύχτα θα ξαναμυρίσει νυχτολούλουδο, έστω ένα πέταλο …ότι η ελπίδα θα πεθάνει τελευταία, έστω σε μια νέα ζωή, σ'αυτή τη ζωή
Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009
EΓΩ ΚΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ

Δοκίμασες σπα, προϊόντα υγιεινής διατροφής, γιόγκα, πιλάτες, και κάθε είδους θεραπευτικό μασάζ, αλλά δεν σε ωφέλησε;
Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009
Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΕ ΤΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ

Όπου δεν πίπτει ράβδος πίπτει αυτεπάγγελτος εκπρόσωπος, και μάλιστα βροχή! Όσο δε η μετανεοτερική πλάκα αντικαθιστά τη νεοτερική, μετακινώντας την με ανεπαίσθητες υπόγειες σεισμικές δονήσεις, το φαινόμενο συνεχώς εντείνεται. Οι αυτεπάγγελτοι εκπρόσωποι ξεφυτρώνουν παντού, αλλά όχι σε ανύποπτο χρόνο. Και δεδομένου ότι αυτό το είδος εκπροσώπων είναι σαν το παλιό, αλλά όχι απαραίτητα καλό κρασί, η παραγωγή τους αυξάνεται κατά κόρον, μόλις οι συνθήκες ωριμάσουν αρκετά.
Εμφανίζονται σε επιλεγμένα σημεία και απευθύνονται σε συγκεκριμένα target-groups. Αναπτύσσουν με ρητορική δεινότητα ένα λεκτικό σχήμα που το βαφτίζουν επιχειρηματολογία και χτυπούν τα πλήθη στο συναίσθημα σαν επαγγελματίες διαφημιστές. Και όταν έρθει η ώρα της κάλπης, διακτινίζονται σε τριανταπέντε διαφορετικά εκλογικά κέντρα με ταχύτητα φωτός, μέχρι τα μισά της μέρας.
Τίποτα διαφορετικό δεν έγινε και επί της παρούσης,..αναφορικά με την προ και τη μετά περίοδο της εκλογής Σαμαρά. Δεν χρειάζεται να κινείται κανείς στην αγορά ή να έχει δικό του “πάγκο” για να διαπιστώσει τη μαζικότητα του εθελοντικού ρεύματος υπέρ του Σαμαρά. Τέτοιο ρεύμα ούτε ο Ομπάμα στην Κένυα! Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι ο Σαμαράς έχει το x factor και συγκεντρώνει όλο το πακέτο, διαθέτει δηλαδή ώριμα νιάτα, κορμοστασιά και κώμη, το ερώτημα παραμένει: Τι δυναμίτισε τον αυτεπάγγελτο εθελοντισμό σε τέτοιο βαθμό; Γιατί εν προκειμένω, δεν ήταν λίγοι αυτοί που πρώτα κινητοποίησαν και μετά κινητοποιήθηκαν και μάλιστα.."εν λευκώ"!
Για όσο καιρό ζυμώνεται το αίσθημα δικαίου με την κρυφή φύση του Ντ’ Αρτανιάν, όλες οι τάσεις υποβόσκουν εναγωνίως, και μόλις το επιβάλλουν οι συνθήκες, γίνονται όλοι για έναν και ένας για όλους. Και τότε ποιος είδε τον εκπρόσωπο και δεν τον φοβήθηκε! Που από αριστερός ή δεξιός μεταμορφώνεται σε κομμουνιστή εργάτη που βαράει κασμά στα θεμέλια μέχρι να σπάσει το φράγμα, για να γίνει το ρυάκι ποτάμι και κοντολογίς να ξεχειλίσει το λαϊκό αίσθημα! Αυτό το αίσθημα, δεν καταλαβαίνει από ρομαντισμούς, παρά μόνο από εκδίκηση! Στυγνή, ανελέητη και δαγκωτή εκδίκηση.
Τώρα βέβαια, αν συνδυαστεί το θυμητικό με τη συναστρία, η γιαγιά αρνείται να παρακάμψει την ουρά για να φτάσει μια ώρα αρχύτερα στην κάλπη, ξεφωνίζοντας με όση δύναμη της έχει απομείνει στον Σαμαρά που την προτρέπει να περάσει μπροστά: «Εγώ παιδί μου για σένα..μπορώ να περιμένω στην ουρά μέχρι αύριο!» Κακά τα ψέματα, όσο άτυχη υπήρξε στο παρελθόν η συνεργασία Σαμαρά-Μητσοτάκη και για τους δυο, τόσο τυχερή αποδείχτηκε για τον έναν.. χρόνια μετά. Αλλά, έτσι είναι όταν υπάρχει κάρμα σε μια σχέση..
Κοινωνικό μήνυμα: Ο παππούς και η γιαγιά έσβησαν την τηλεόραση, επέστρεψαν τα εγγόνια στους γονείς, παρέλειψαν την ημερήσια φαρμακευτική αγωγή, άρπαξαν το μπαστούνι και αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν την ουρά, ακόμη κι όταν έπεσε το σύστημα! Μήπως αντί για ΚΑΠΗ να κάνουμε πιο συχνά δημοψήφισμα;
Εμφανίζονται σε επιλεγμένα σημεία και απευθύνονται σε συγκεκριμένα target-groups. Αναπτύσσουν με ρητορική δεινότητα ένα λεκτικό σχήμα που το βαφτίζουν επιχειρηματολογία και χτυπούν τα πλήθη στο συναίσθημα σαν επαγγελματίες διαφημιστές. Και όταν έρθει η ώρα της κάλπης, διακτινίζονται σε τριανταπέντε διαφορετικά εκλογικά κέντρα με ταχύτητα φωτός, μέχρι τα μισά της μέρας.
Τίποτα διαφορετικό δεν έγινε και επί της παρούσης,..αναφορικά με την προ και τη μετά περίοδο της εκλογής Σαμαρά. Δεν χρειάζεται να κινείται κανείς στην αγορά ή να έχει δικό του “πάγκο” για να διαπιστώσει τη μαζικότητα του εθελοντικού ρεύματος υπέρ του Σαμαρά. Τέτοιο ρεύμα ούτε ο Ομπάμα στην Κένυα! Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι ο Σαμαράς έχει το x factor και συγκεντρώνει όλο το πακέτο, διαθέτει δηλαδή ώριμα νιάτα, κορμοστασιά και κώμη, το ερώτημα παραμένει: Τι δυναμίτισε τον αυτεπάγγελτο εθελοντισμό σε τέτοιο βαθμό; Γιατί εν προκειμένω, δεν ήταν λίγοι αυτοί που πρώτα κινητοποίησαν και μετά κινητοποιήθηκαν και μάλιστα.."εν λευκώ"!
Για όσο καιρό ζυμώνεται το αίσθημα δικαίου με την κρυφή φύση του Ντ’ Αρτανιάν, όλες οι τάσεις υποβόσκουν εναγωνίως, και μόλις το επιβάλλουν οι συνθήκες, γίνονται όλοι για έναν και ένας για όλους. Και τότε ποιος είδε τον εκπρόσωπο και δεν τον φοβήθηκε! Που από αριστερός ή δεξιός μεταμορφώνεται σε κομμουνιστή εργάτη που βαράει κασμά στα θεμέλια μέχρι να σπάσει το φράγμα, για να γίνει το ρυάκι ποτάμι και κοντολογίς να ξεχειλίσει το λαϊκό αίσθημα! Αυτό το αίσθημα, δεν καταλαβαίνει από ρομαντισμούς, παρά μόνο από εκδίκηση! Στυγνή, ανελέητη και δαγκωτή εκδίκηση.
Τώρα βέβαια, αν συνδυαστεί το θυμητικό με τη συναστρία, η γιαγιά αρνείται να παρακάμψει την ουρά για να φτάσει μια ώρα αρχύτερα στην κάλπη, ξεφωνίζοντας με όση δύναμη της έχει απομείνει στον Σαμαρά που την προτρέπει να περάσει μπροστά: «Εγώ παιδί μου για σένα..μπορώ να περιμένω στην ουρά μέχρι αύριο!» Κακά τα ψέματα, όσο άτυχη υπήρξε στο παρελθόν η συνεργασία Σαμαρά-Μητσοτάκη και για τους δυο, τόσο τυχερή αποδείχτηκε για τον έναν.. χρόνια μετά. Αλλά, έτσι είναι όταν υπάρχει κάρμα σε μια σχέση..
Κοινωνικό μήνυμα: Ο παππούς και η γιαγιά έσβησαν την τηλεόραση, επέστρεψαν τα εγγόνια στους γονείς, παρέλειψαν την ημερήσια φαρμακευτική αγωγή, άρπαξαν το μπαστούνι και αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν την ουρά, ακόμη κι όταν έπεσε το σύστημα! Μήπως αντί για ΚΑΠΗ να κάνουμε πιο συχνά δημοψήφισμα;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)