Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009

Η ημέρα της Κρίσης άργησε, αλλά ευτυχώς... ήρθε!


Τίποτα δεν απολαμβάνω περισσότερο τον τελευταίο χρόνο από όλο αυτό το χάος που έχει προκαλέσει η παγκόσμια οικονομική κρίση σε όλους τους τομείς. Ό,τι και να κάνω, όπου και να βρεθώ, δεν υπάρχει περίπτωση να μην ακούσω το mantra «Κρίση…Κρίση, άστα»!

Όποιο μέσο ενημέρωσης και αν ακούσω, με όποιον και να συνομιλήσω, η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση μου τριβελίζει το μυαλό, σε τέτοιο βαθμό που τείνω να πιστεύω ότι πρόκειται για κανένα Παγκόσμιο Φορέα, πιο ισχυρό ακόμη και από το ΝΑΤΟ. Χαρακτηριστικό της εμμονής γύρω από το θέμα είναι και οι 241.000.000 αναζητήσεις που έχουν γίνει στο google, μόνο για τα διεθνή οικονομικά νέα (βλ. WORLD ECONOMIC NEWS).

Στην αρχή παραξενεύτηκα με την απότομη έκθεση στα νέα ερεθίσματα, λες και η ζωή κυλούσε ευχάριστα, όλα ήταν ρόδινα, η καθημερινότητά μας ήταν παραμυθένια και οι σχέσεις μας ιδανικές, μέχρι που μια μέρα ξέσπασε ΚΡΙΣΗ. Μόλις άρχισα να ακούω τις εξελίξεις, όμως, αδιαφόρησα πλήρως για την ηχορύπανση και άρχισα να το απολαμβάνω: Ο Μπιλ Γκέιτς έχασε μόλις 18 δις $, ο Ντόναλντ Τράμπ έχασε σχεδόν τη μισή του περιουσία, και σίγουρα δεν ήταν οι μόνοι. Φανταστείτε μόνο πόσα έχασαν συνολικά και οι 793 δισεκατομμυριούχοι του κόσμου. Εν ολίγοις δηλαδή διαψεύστηκε μια από τις παροιμίες του λαού, η οποία με εκνευρίζει περισσότερο και από την παροιμία «φασούλι το φασούλι…γεμίζει το σακούλι»! Επιτέλους, μετά από τόσα χρόνια, «οι φτωχοί, μπορεί και να έγιναν φτωχότεροι, οι πλούσιοι όμως, σίγουρα δεν έγιναν πλουσιότεροι»!

Η απώλεια χρημάτων είναι η άμεση παράμετρος, και όσο ευχάριστη και αν είναι, δεν είναι αυτή που με ικανοποιεί περισσότερο. Περισσότερο απολαμβάνω τις συνέπειες που είναι λιγότερο ή και καθόλου εμφανείς.

Συνέπεια 1η : Τα διεθνή οικονομικά κέντρα, μπορεί να μην ελεήσουν τους φτωχούς των τρίτων χωρών, σίγουρα όμως θα σκεφτούν διπλά το ενδεχόμενο να τους κάνουν φτωχότερους, στερώντας τους ακόμη και το πενιχρό ρύζι, προκειμένου να παράγουν ενέργεια!

Συνέπεια 2η : Ξαφνικά, εκεί που έβλεπα γύρω μου μόνο απληστία και αναλγησία, τώρα βλέπω και λίγη λιτότητα και να…σα να ξεπροβάλλει στον ορίζοντα και η «ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ»! Ευαισθησία προς τον απροστάτευτο πολίτη = μειώστε τα επιτόκια, ευαισθησία για την υγεία του πολίτη= απαγορεύστε το κάπνισμα, ευαισθησία προς το περιβάλλον= κατασκευάστε υβρδικά! Λιτότητα = κλείστε καμία τράπεζα, μειώστε τις απολαβές των golden boys, περικόψτε τις περιττές δαπάνες και «πετάξτε από πάνω σας τα χρυσαφικά για να μην προκαλείτε το κοινό αίσθημα».

Συνέπεια 3η : Φτάσαμε στο κρισιμότερο σημείο της κατιούσας πορείας: Το υπάρχον κοινωνικο-οικονομικό σύστημα απέτυχε, το Παγκόσμιο Σύστημα Υγείας καταρρέει και τα αποθέματα σε ενέργεια, με τη μορφή που ξέραμε μέχρι σήμερα (πετρέλαιο, φυσικό αέριο), δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες του πλανήτη.

Συνέπεια 4η : Κρίση, υπό μια μόνο έννοια σημαίνει μεγάλο πρόβλημα, υπό άλλη έννοια όμως, σημαίνει διανοητική ικανότητα με την οποία συσχετίζω, συγκρίνω, ξεχωρίζω….και άρα ΑΛΛΑΖΩ.

Συνέπεια 5η: Δεν έχει φτάσει ακόμη, αλλά αναμένεται μετά μεγάλης προσμονής: ΑΛΛΑΓΗ